Quam dilécta tabernécula tua, Dómine virtútum: concupiscit et déficit ánima mea in átria Dómini. Cor meum, et caro mea exsultavérunt in Deum vivum. Etenim passer invénit sibi domum: et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos. Altária tua, Dómine virtútum: Rex meus, et Deus meus. Beáti, qui hábitant in domo tua, Dómine: in sáecula saeculórum laudábunt te. Beitus vir, cujus est auxilium abs te: ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco, quem pósuit. Etenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: vidébitur Deus deórum in Sion. Dómine, Deus virtútum, exáudi oratiónem meam: áuribus pércipe, deus Jacob. Protéctor noster, áspice, Deus: et réspice in fáciem Christi tui: Quia mélior est dies una in átriis tuis, super millia. Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum. Quia misericórdiam, et veritátem diligit Deus: grátiam et glóriam dabit Dóminus. Non privábit bonis eos qui ámbulant in innocéntia: Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te. Glória Patri.