Adóro te devóte, latens Déitas, Quae sub his figúris vere látitas: Tibi se cor meum totum súbjicit, Quia te contémplans totum déficit. Visus, tactus, gustus in te fállitur, Sed auditu solo tuto créditur; Credo quidquid dixit Dei Filius: Nil hoc verbo veritátis vérius. In cruce latébat sola Déitas, At hic latet simul et humánitas: Ambo tamen credens atque cónfitens; Peto quod petivit latro paénitens. Plagas, sicut Thomas, non intúeor, Deum tamen meum te confiteor: Fac me tibi semper magis crédere, In te spem habére, te diligere. O memoriále mortis Dómini, Panis vivus, vitam praestans hómini, Praesta meae menti de te vivere, Et te illi semper dulce sápere. Pie pellicáne, Jesu Dómine, Me immúndum munda tuo sánguine: Cujus una stilla salvum fácere. Totom mundum quit ab omni scélere. Jesu, quem velátum nunc aspicio, Oro fiat illud quod tam sitio: Ut te reveláta cernens fácie, Visu sim beátus tuae glóriae. Amen.